Claire Arkas, 22 yıllık sanat üretimini kapsayan retrospektif sergisi ‘Göz Sözden Önce Gelir’ ile Arkas Sanat Alaçatı’da sanat severlerle buluştu.
Karoly Aliotti’nin küratörlüğünü, Özlem Tunca’nın proje müdürlüğünü üstlendiği sergi, kişisel sergi tanımının ötesine geçerek Claire Arkas’ın üretimini kronolojik bir sıralama yerine süreklilik gösteren bir görme pratiği üzerinden ele alıyor. Yıllar boyunca tekrar eden temalar bu retrospektifte bir alışkanlık olarak değil, zamanla derinleşen bakışın parçası olarak öne çıkıyor.
Serginin başlığı ‘Göz Sözden Önce Gelir’, bakmanın anlatmaktan önce geldiği fikrine işaret ediyor. Claire Arkas’ın resimleri gördüğümüz şeyden çok nasıl baktığımızla ilgileniyor. İzleyici resimlerin karşısında açıklama aramak yerine, durmaya ve bakmaya davet ediliyor.
BAKIŞIN KENDİNE DÖNÜŞÜ
Sergide özel bir yer tutan otoportreler, Claire Arkas’ın sanat pratiğinde belirleyici bir eşik oluşturuyor. Bu işlerde otoportre, temsili bir kimlik anlatısı kurmaktan çok bakışın kendi üzerine yönelmesini ifade ediyor. Figürler izleyiciyle doğrudan bir ilişki kurmak yerine çevreleriyle eşitleniyor; çoğu zaman geri çekiliyor, sadeleşiyor, hatta neredeyse belirsizleşiyor. Bu yaklaşım, retrospektifin merkezinde sessiz ama güçlü bir yapı oluşturuyor ve sanatçının yıllar içinde kendi varlığını resimde nasıl yeniden tanımladığını ortaya koyuyor.
IŞIK, ZAMAN VE ISRAR
Resim, desen, suluboya ve taş baskıdan oluşan seçki, Claire Arkas’ın farklı teknikler arasında kurduğu sürekliliği gözler önüne seriyor. Özellikle çizgiye dayalı eserler desenin bu üretimde bir hazırlık aşaması değil, başlı başına bir düşünme ve görme alanı olduğunu vurguluyor. Farklı tekniklerle üretilmiş eserler estetik bir çeşitlilikten çok disiplinli bir bütünlük hissi yaratıyor. Bu bütünlük retrospektif kurgunun temel taşı olarak öne çıkıyor.
Claire Arkas’ın resimlerinde ışık, açıklık sağlayan bir araç olmaktan çok görmeyi geciktiren ve derinleştiren bir unsur olarak beliriyor. Yüzeylerde kırılıyor, dağılıyor, hiçbir zaman tek bir anlama sabitlenmiyor. Tekrar bu üretimde bir alışkanlık değil, ısrarla sürdürülen bir görme etiği olarak varlık gösteriyor. Sergi, izleyiciyi tek bir güçlü imgeyle değil, zaman içinde oluşan bir bütünlükle baş başa bırakıyor.
Sanatçının farklı dönemlerde ürettiği 83 eseri bir araya getiren sergi 1 Kasım’a kadar açık kalacak.
DEĞİŞEN ŞEY SORULAR DEĞİL ONLARA NASIL BAKTIĞIM
Claire Arkas: “Bu sergiyi geriye bakmak ya da bir dönemi kapatmak için değil, yıllardır sürdürdüğüm bir bakma hâlinin bugün nasıl yan yana geldiğini görmek için düşündüm. Aynı sorulara tekrar tekrar dönmek benim için bir kararsızlık değil; aksine, bakmayı sürdürme biçimi. Zaman içinde değişen şey sorular değil, onlara nasıl baktığım oldu. Görmek benim için her zaman anlatmaktan önce geldi. Sözcükler açıklayabilir ama bakma hâlinin önüne geçmemeli.”
